เมื่ออาทิตย์ก่อนได้ โอกาศกลับบ้าน เพราะแม่ถามว่า “ไม่กลับมาทำบุญหรอลูก” ลูกที่ออกจะน่ารักอย่างเราหรือ จะปฏิเสธคำขอของแม่ได้
การกลับไปยัง จังหวัดร้อยเอ็ด ?บ้านเกิดอันเป็นที่รักยิ่งของไอ้หนุ่มใบตองครั้งนี้เป็นการกลับที่ถือว่าืคุ้มค่ามาก เพราะได้ไปทำบุญที่วัดตั้ง 2 วัด (ปกติวัดเดียวก็ยากอยู่แล้ว) เรียกได้ว่าอิ่มบุญจนจะล้นออกปากเลยละ ในวันนั้นก็ยังได้จุดเทียน แล้วเรียงที่หน้ารั่วบ้าน ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไปเพื่ออะไีร แต่มันคงต้องมีความหมายอะไรสักอย่างแน่นอน ได้ไปดู พิธีไหลเรื่อไฟ ซึ่งไม่เคยดูเลยตั้งแต่เกิดมาทั้งๆที่ อยู่ที่บ้านเกิดตัวเองแท้ๆ
ได้ปล่อยโคม ซึ่งเปรียบเหมือนการปล่อยความเลวร้ายไปกับโคม

และมีโอกาศได้ไปบ้านคนรู้จักที่นอกเมือง เลยได้ไปสะดุดตากับไอ้เจ้าดุ้นเหล็ก ที่ตั้งอยู่หลังบ้านของเขาเลยถ่ายรูปมาฝาก ก็ดูเอาแล้วกันว่ามันคืออะไรถ้าเป็นคนบ้านนอกจริงๆก็น่าจะรู้กันว่ามันคืออะไร แต่ถ้าใครเป็นคนกรุงก็ลองถามเพื่อนดูละกันว่ามันคืออะไร

อย่างที่บอกแหละ การกลับบ้านของผมครั้งนี้ ถือว่าได้อะไรมากมายกว่าการอยู่ กทม. เยอะแยะ บ้างทีผมว่าถ้าเราลองมองกลับไป ผมว่าบ้านเกิดของเราก็มีอะไรหลายอย่างที่เรา ยังไม่ได้สัมผัส และลืมมันไป ก็ฝากไว้หน่อยแล้วกัน ว่าอย่าลืมกำพืชตัวเองนะครับ เพราะมันเป็นสิ่งที่ทำให้เราเป็นเราได้จนถึงทุกวันนี้